BIN

Was je m'n beste vriend maar niet, dan kon ik je alles vertellen..

Komt allen naar het Homomonument (Westermarkt, Amsterdam) aanstaande Koninginnedag!
Van 12:00 uur 's middags tot 21:00 's avonds is daar een leuk gratis feest.
Dick Koopman's M.U.L.T.I.S.E.X.I. en Joost van Bellen's Rauw hebben samen een heel vet feestje in elkaar gedraaid. Bijna alle bekende namen van deze feesten zullen optreden en deze Koninginnedag een dag maken om hopelijk nooit te vergeten.

-

M.U.L.T.I.S.E.X.I. & DE ZWOELE KANT VAN RAUW PRESENT: QUEENSDAY

YUKI (MILLION DOLLAR KIDS, UV)
MENEER BROEKJEVOL & MEVROUW BLOESJEVOL (AKA BAS KOSTERS & SHIRLEY MACHOLINA)

LUPE (UNK)
THE DISCTWINS (AKA DJ SANYI & EVERREADY, RAUW)

BIN (M.U.L.T.I.S.E.X.I., MILLION DOLLAR KIDS)
RFH DELFOS (M.U.L.T.I.S.E.X.I., UV)

JOOST VAN BELLEN (RAUW)
AND SPECIAL GUEST STAR EXCLUSIVELY FLOWN IN FROM THE BIG APPLE, THE LEGENDARY LEGEND:
DJ MR. LARRY TEE (NYC/USA, CLUB BAD, RUPAUL, ELECTROCLASH, LICKY)

SPECIAL APPEARANCE: THE MILLION DOLLAR KIDS
HOSTED BY: MONSIEUR PLASTIQUE

-

Mijn aankondiging zal luiden:

BIN
"Zijn naam betekent in het engels prullenbak, en aan zijn muziekstijl te horen is hij dat ook. Gevuld met rauwe, smerige geluiden, oude en nieuwe dingen, en eigenlijk te vies om aan te pakken. Maar is vies niet soms eigenlijk wel een beetje lekker? Meneer de DJ is niet bang om een beetje vuil te worden, en is in rap tempo van vuilnisman uitgegroeid tot afvalverwerkingsmagnaat. Een lid van de beruchte Million Dollar Kids en een rijzende ster. BIN zal je laten dansen tot de hakken van je pumps afbreken. Maak je gordels maar vast, en wees klaar om overspoeld te worden met de zalige vuige vuilnis klanken van deze DJ. Lang leve de koningin en lang leve BIN!"

Ik draai van 16:00 tot 17:00, het zou leuk zijn als je ook even een dansje kwam wagen!
Het is gratis en superleuk.

Ik vergat bijna het belangrijkste, wat me gister overkwam op Katapult:


Meisje: Mag ik je wat zeggen?

Ik: Ja hoor!

Meisje: Je bent eigenlijk best wel knap voor een homo..

Ik: ...Dank je ..?

...

Dinsdagavond besloten Yuki en ik in al onze lente-spontaniteit af te spreken om woensdag naar het park te gaan. Gister was het woensdag en daarom ga ik jullie nu vertellen wat we hebben gedaan.
We hadden om één uur afgesproken op Amsterdam Centraal. Ik zou de fiets die ik van mijn moeder had overgenomen meenemen en vanaf het station zouden we naar het park fietsen. Eenmaal op het station bleek dat we met al onze bagage al amper konden lopen, laat staan fietsen.
We besloten naar Studio 80 te lopen aan het Rembrandtplein om daar onze spullen te kunnen dumpen, die avond moesten we daar toch weer heen en zo zou de cirkel weer rond zijn. Helaas geen gehoor aan de deur, toen toch maar gepoogd te fietsen. Eigenlijk ging dit best wel heel makkelijk..
Op het Museumplein deden we onze parkboodschapjes (waarom hebben ze geen gekoeld bier bij die Albert Heijn, maar dan weer wel bij mijn Albert Heijn?) en kwamen Christopher, Beau, Rodante en Rijk nog tegen op onze weg naar het Vondelpark zelf.
We streken galant neer op het gras en begonnen bakfietsmoeders te tellen, het gaat slecht met de bakfietsmoeders tegenwoordig. Ze zijn minder bloemig en meer lesbiennig, dit is een slechte zaak. Nog een tip voor aanstaande vrouwlijke bakfiets.nl shoppers, besef je wel goed dat als je eenmaal op een bakfiets rijdt je meteen een moeder bent van drie blanke kinderen (met het meisje altijd in het midden van de bakfiets). Besef je dat!
De uiteindelijke score was 12, verder zagen we ook 5 hippe vaders met rare kinderwagens en gingen we tellen hoeveel we van de volgende mensen zagen: Pakistaanse rennende jongen met luipaardprint-overhemd, linker kaki-broekspijp op gerold, armen levenloos bungelend langs lichaam. En: BH-loze jogster. Helaas van elk maar een exemplaar kunnen spotten.
Na een tijdje kwamen Christopher en Maria aangelopen, onze drank en versnaperingen waren reeds verorberd dus ze kwamen net op tijd met een nieuwe fles wijn en voedsel.
We deden een drankspelletje, aten hun eten op en toen begon het te regenen. Wij met al onze tassen richting de Lange Leidse Dwarsstraat om daar te gaan eten bij een pizzaria, twas prima.
Op Katapult was het tamelijk rustig in het begin, zoals op alle voorgaande edities ook het geval was. De muziek was jammergenoeg een beetje "Mwoah.." in mijn optiek, het werd later wel beter en leuker.
Tot zover de woensdag, nu gaan we dingen doen op donderdag.

..de zomer in mijn bol.
..eindelijk weer een fiets!
..zin in burgerlijkheid.
..Rollercoaster Tycoon 3 voor m'n Macbook en dat maakt me heel gelukkig.
..nieuwe kleertjes gehad van mama!
..een externe harde schijf, meer ruimte voor muziek!
..stiekem nog steeds wel een beetje liefdesverdriet.
..foto's gemaakt in de tuin, aanschouw..

Uiteindelijk ben ik gisteren met mijn moeder naar Rotterdam gegaan, ze moest een overhemd kopen voor mijn vader en aangezien mijn vader een echte vader is houdt hij niet van kleding kopen. Ik greep gelijk deze kans om de saaiheid van gister te doorbreken.
Nog lichtelijk geïrriteerd stapte ik met mijn zonnebril op de auto in. Raampjes open, muziekje aan en lekker wapperen met je lokken, het verbeterde mijn stemming. Eenmaal aangekomen in Rotterdam stoven mijn moeder en ik meteen op de H&M af, daar heb ik toen zelf ook nog vier kledingstukken, onderbroeken en sokken uitgezocht.
Gek dat dingen kopen je gelukkig maakt, but why change a winning team? Al had ik alles gekregen moet ik er wel bij zeggen. Na de H&M wilde ik even naar de Media Markt om een externe harde schijf te kopen, mijn Macbook heeft maar iets van 60 gig. tot zijn beschikking en zat tot zijn nekkie vol. Mijn oog viel op een spel wat ik vroeger altijd speelde, alleen dan een nieuwere versie én voor de Mac: Rollercoaster Tycoon 3! Spelletjes voor Mac's zijn schaars en blijven lang duur maar dit spel van dertig euro moest ik meenemen, "Om mezelf af te leiden van mijn liefdesverdriet.." Hihi.
Het was al bijna sluitingstijd en we hadden dorst, aangezien moeke mij kleding cadeau had gedaan moest ik drinken voor haar kopen. Toen leek mij het leuker om even op een terrasje te gaan zitten, het was immers het mooiste weer van de wereld en in Rotterdam heb je vele leuke plaatsjes om wat te gaan drinken (wat overigens een van de weinige pluspunten van Rotterdam is).
We liepen zonder jasjes met onze haren in het warme briesje richting de Nieuwe Binnenweg en streken neer bij Stalles (naast Rotown). Daar deden we drankjes en aten we lekkere hapjes. We hadden het over Rotterdam, de mensen naast ons, de rest van de mensen, de toekomst en vele andere zaken. Het was puur genieten zo in de warme zon met gitaargepingel en gezang op de achtergrond.
Na een uur of twee rekende ik af en gingen we naar huis, wederom met de raampjes open en de wind kamde onze wapperende haren.

Je merkt ik verveel me een beetje, thuis zitten is wel fijn, rustig en gezond maar het kan op momenten ook ontiegelijk saai zijn. Vooral overdag is er niet veel te doen, de zon schijnt wel enzo maar ik heb niet echt een idee wat ik zou moeten doen. Lekker negatief.
Dat is het ook wel een beetje, ik voel me heel goed maar er hoeft maar iets kleins te gebeuren en ik sla om. Verander ik in een soort depressief Donnie Darko konijn. Ik ga zo maar naar de stad ofzo, iets kopen of iets dergelijks. Gelukkig heb ik de afgelopen nacht wel gewoon goed kunnen slapen, zonder nachtmerries en zonder woelen.
Ik moet hier duidelijk vrienden maken, dat zal de tijden bij mijn ouders een stuk aangenamer maken en me afleiding geven als ik dat nodig heb. Maarja, zie dat maar eens te bewerkstelligen als je hier niet woont en hier eens in de twee maanden een weekendje bent.
Weer een lekker doelloos verhaal puur om mezelf te vermaken, maar het maakt me niet echt vrolijker. Ik was het wel toen ik begon met typen. Waarschijnlijk spring ik morgen weer op de trein terug naar Amsterdam, ik trek het hier niet meer zo goed. Maar terug gaan maakt me bang, strak val ik weer terug in de slapeloze nachten.

..zitten al mijn aanstaande entries achter een slotje. Sorry.

Wordt dus lid en mijn vriend als je verder wilt lezen..

Edit: OK, ik overdreef. Vanaf nu alle persoonlijke shit achter een slot. De rest is gewoon leesbaar. xx

Kapot van binnen.

Morgen is het weer zover, M.U.L.T.I.S.E.X.I.! Het maandelijkse festijn neemt je deze keer mee op een cruise, geile matroosjes en rondborstige entertainsters, daar zul je de avond mee moeten delen.
De muziek wordt ditmaal verzorgd door RFH Delfos, Cleo, BIN (c'est moi) en nieuwkomer Yuki. Ik heb er zeer veel zin in en hoop ook dat jij langskomt, beste lezer.

Het feessie kost €9,50, start om 23 en eindigt om 6 uur. Het is in Studio 80 en je moet nu toch wel weten waar dat is..
Wees vroeg, zo is er minder kans dat je in de welbekende lange rij moet staan en meer kans dat je binnenkomt.
Fashion is in favour dus kleed je aan deze keer.

Tot morgen liefjes!

www.multisexi.nl
www.studio-80.nl

Ik slaap dus nog steeds niet, ik durf niet?
Waarom zijn mensen niet gewoon altijd wakker, of kunnen ze gewoon een dagje doorhalen zonder consequenties zonder hulp van drugs?
Gelukkig heb ik mijn vrinden Sigaret en Aansteker nog, they won't let me down. As if someone is letting me down..

Livejournal op een laag pitje, I know. Er zijn veel dingen gebeurt de afgelopen tijd en had totaal geen behoefte om dat allemaal neer te zetten, simpelweg omdat ik daar geen zin in had. Al dat getyp.

In het kort o.a.:
- Ik heb weer een liefde in mijn leven!
- DJ'en gaat als een trein, zo sta ik binnenkort misschien in Tiel..

Liefde is heel fijn, maar maakt je ook onzeker als hel. Vandaag was sowieso niet zo'n geslaagde dag, meer dan vier woorden heb ik vandaag niet uitgekraamd. De woorden "Een pakje Lucky Strike" waren de woorden van vandaag.

Ook ging ik vandaag op zoek naar oude trance liedjes, ik ben totaal geen tranceliefhebber maar dat neemt niet weg dat sommige liedjes best geweldig zijn. Ok, ik ben stiekem wel een tranceliefhebber, maar eigenlijk alleen recreatief. Trance maakt me dan wel weer melancholisch, en God wat haat ik dat woord maar de onzekerheid en de nostalgie uit de luidsprekers veroorzaken dit gevoel.

Ik heb vlinders in mijn buik, ik weet alleen niet of dit onheilspellende vlinders zijn of vlinders met hartjes. Hopelijk kom ik daar snel achter want ik mis je, hoe belachelijk dat misschien ook mag klinken na vier dagen.

We moeten op reis, ja jij ook. We moeten op reis.

Bij deze wat foto's van afgelopen donderdag.







Wil je de rest zien? Ga dan naar: http://blog.myspace.com/index.cfm?fuseaction=blog.view&friendID=124388239&blogID=363585924 (of je een MySpace-account nodig hebt om de foto's te kunnen bekijken dat weet ik niet)

x0x0

Alles loopt de laatste tijd best wel op rolletjes, dit moet ik natuurlijk niet te hard zeggen want voor je het weet veranderen die soepel rollende rolletjes in lompe vierkante bebladerde treinwielen. Gelukkig is het al bijna lente en is het zorgen maken om herfstgebladerte onnodig, lente doet mensen goed. Het geeft hoop en maakt vrolijk.

Als het zonlicht langs de randen van mijn gordijnen de kamer verlicht en vriendjelief mijn bed vroegtijdig moet verlaten dan vind ik dat geen probleem, ik sta ook op en ga dingen doen. Walgelijk eigenlijk, ik voel me soms net een Amsterdamse bakfietsmoeder met een bloemenmand aan het stuur.

Gisteren zo rond een uur of drie in de middag ben ik op de foto gezet door Mylou. Ze schiet foto's voor Streetlab, een creatieve organisatie die binnenkort exposeert in Instanbul. Haar taak was om een aantal mensen te fotograferen die over vijf jaar waarschijnlijk groot zijn geworden in hun vakgebied, ik was daar een van. Vereerd stond ik in de vensterbank met mijn kaplaarzen aan een plastic dinosaurus te zoenen, de foto's zijn tof geworden. Grappig is wel dat ik er later achter kwam dat de rest van de uitverkorenen ook vrienden van mij zijn, och we zijn zo getalenteerd en over vijf jaar schoppen we aars in Nederland of misschien wel het buitenland. Laten we het hopen!

Gisteravond werden de Million Dollar Kids (MDK) weer eens opgetrommeld, de omschrijving was voor mij vrij vaag maar ik dacht dus dat we moesten dansen in de Jimmy Woo en daar een beetje mensen shockeren. Eitje, dacht ik.
Later bleek dat we helemaal niet naar de Jimmy Woo gingen maar naar Club NL, hoe moet ik het omschrijven, een danscafé ter grootte van de hal van Studio 80 met hier en daar wat nep-glas-in-lood, Amsterdamse bakfietsmoeders en langharige ontwerpmanballen.

Kassandra -je weet wel het Hollandse volgende topmodel dat tweede werd bij het afgelopen seizoen- is een van de MDK, dit is oud nieuws. Ze had de MDK uitgenodigd om langs te komen voor het festijn in Club NL, ook hoorde ik dat Kim -winnares het seizoen ervoor- aanwezig was. Vooralsnog was alles nog al vaag.
Eenmaal aangekomen moesten we voor de entree wachten op een seintje, toen dit sein eenmaal gegeven werden paradeerden we arrogant naar binnen. Dit alles niet wetend dat er een camera en een geluidsman ons op stonden te wachten bij binnenkomst. We waren even op tv. Al snel bleek dat er een nieuw seizoen HNTM werd opgenomen en dat wij een soort hippe figuranten waren. We moesten dansen met de nieuwe lichting modellen en dus met Kim en Kassandra. Al met al was het allemaal wel grappig en ietwat onwennig zo met al die camera's en spots op je gericht. Hoe dan ook, er was gratis drank en we hebben wat gepraat met de topmodellen in spé.

Thuisgekomen bleek ik toch eigenlijk wel dronken te zijn en leek het me beter toch maar wel over te geven. Ik sliep als een roosje en toen ik ontwaakte genoot ik van het gestolen glaswerk wat ik uit de NL had meegesmokkeld.

P.S.: Waarom verkopen drogisterijen tegenwoordig geen glijmiddel meer? Althans, de keuze is enorm verkleind.

De tweede natte droom in twee weken?!

Ik had hiervoor nog nooit een natte droom gehad en nu is dinsdag avond opeens natte droom-nacht?

Trots ben ik wel een beetje op mezelf, maar ik vind het ook best gek en vies.

Ik heb geen zin om typen eigenlijk..

Ik ben een keer niet alleen met Valentijnsdag, alhoewel, wel alleen thuis. Maar dat is misschien maar goed ook, commerciële kutdag. Ik ga zo fijn pizza kauwen en Spirited Away kijken tot ik erbij neerval, dan ga ik heeel lang slapen zodat morgen snel voorbij gaat en de avond weer aanbreekt.

x0x0x0

Ze knabbelen onder mijn middenrif. Dagen alleen zijn eeuwen en nachten gaan maar niet voorbij.
Chagerijnig en depressief worden bij elk afscheid, ik moet er later altijd een beetje van gniffelen.

Van kwaad naar erger..